Literatura, język i piwo

  Czeski plakat z filmu Sytuacja awaryjna Informacje Sytuacja awaryjna (cz. Mimořádná událost ) jest filmem wyreżyserowanym przez Jiřího Havelkę, który napisał scenariusz razem z Davidem Dvořákem. Film z 2022 roku powstał na podstawie prawdziwych wydarzeń, które miały miejsce w 2019 roku, kiedy to grupa ludzi jechała pociągiem bez maszynisty na trasie Křižanov–Studenec. Film jest uważany za tragikomedię. Fabuła Film rozpoczyna się w momencie, gdy pociąg odjeżdża ze stacji Kolešovice. Wszystko wygląda normalnie, dopóki pociąg nie zatrzymuje się podczas jazdy. Maszynista wysiada z pociągu, chce coś naprawić z przodu, a pociąg sam zaczyna jechać do tyłu. W pociągu znajdują się zwykli ludzie, z których każdy jest inny i ma inne problemy. Najpierw nikt nie zwraca na to uwagi, ale potem wszyscy zdają sobie sprawę, że coś jest nie tak. Nie mogą do nikogo zadzwonić, nie wiedzą, dlaczego jadą do tyłu, ani gdzie jest maszynista! Podczas podróży dochodzi do paniki, chaosu i absurda...

Zdjęcie własne Dzisiejszy blog może być dla kogoś zdziwieniem. Przenosimy się mianowicie na Bałkany, ale pod kątem kulturowym. W ostatnim czasie miałam przyjemność na zajęciach wysłuchać referatów moich kolegów i koleżanek, oraz sama go wygłosić na podstawie tytułowej publikacji Ivana Čo lovicia. Dlaczego była to przyjemność? Autor omawia wiele wątków związanych z problemami, które są widoczne w kontekście polityki, kultury, języka, tożsamości czy literatury. Mnie, jako głównie bohemistce, książka pozwoliła rozszerzyć swoje zrozumienie narodów południowosłowiańskich. Chociaż jesteśmy jedną rodziną słowiańską, nasza sytuacja jest zupełnie inna w porównaniu do Czechów, a tym bardziej do Serbów, Macedończyków, Chorwatów i tak dalej. Możliwe nawet, że narody południowosłowiańskie nie zgodziłyby się z Čo loviciem, ponieważ z ich punktu widzenia wygląda wszystko po prostu inaczej 😊 Przedsmak książki, czyli o czym miałam referat Przestrzeń duchowa w internecie – skojarzenia nasuwaj...

Zdjęcie własne W jednym z poprzednich postów zwróciłam uwagę, nad czym się pochylić podczas nauki języka. W kolejnej serii blogów omówię wymienione kompetencje językowe w odniesieniu do języków, których się uczę na różnych poziomach –  od A1 do raczkującego C1. Mowa o czeskim, angielskim, włoskim i serbskim. Tym razem skupię się na tym ostatnim! Jaki jest mój poziom? Obecnie określiłabym mój serbski na poziom A2:) Dlaczego? Według "the Common European Framework of Reference for Languages" A2 wygląda następująco: "Can understand sentences and frequently used expressions related to areas of most immediate relevance (e.g. very basic personal and family information, shopping, local geography, employment). Can communicate in simple and routine tasks requiring a simple and direct exchange of information on familiar and routine matters.  Can describe in simple terms aspects of his/her background, immediate environment and matters in areas of immediate need." Co w wolnym tł...

Zdjęcie własne pokazujące problem ze zbieractwem podręczników:) (a miałam jeszcze więcej...) Chyba każdy kiedyś myślał o tym, że chciałby sam dla siebie nauczyć się języka. Niektórzy jakiegoś bliskiego, na przykład niemieckiego czy hiszpańskiego, inni z odległego kręgu kulturowego — na przykład coraz bardziej popularnych japońskiego i koreańskiego. Chęci są, ale co dalej? Czytać, mówić, pisać? W tym artykule spróbuję odpowiedzieć na te pytania jako osoba, której życie kręci się wokół języków:) Cześć! Jestem Natalia i jestem studentką Slawistyki i Italianistyki. Uczę się czeskiego, serbskiego, włoskiego oraz angielskiego i na przestrzeni lat spotkałam się z różnymi problemami w nauce języków. Hajde da počnemo ! (Zaczynajmy!) Gramatyka czy słownictwo? Co pierwsze? Podstawą komunikacji są słowa. Wiadomo, gramatyka jest ważna, zwłaszcza jeśli chcemy, żeby nasza komunikacja była pogłębiona. Jest różnica między wyrażeniem po czesku „k doktorovi” a „do doktora”... Jeżeli się powie, że „Jdu k ...

Jacek Malczewski | Autoportret | Zdjęcie własne Jacek Malczewski – artysta, którego twórczość przypada na przełom XIX i XX. Kojarzony jest ze wspaniałym kunsztem artystycznym, który objawia się w wyważeniu kolorów, połączeniu realizmu z fikcją oraz kwestii narodowej. Uważany jest za najlepszego twórcę polskiego symbolizmu. Czego można spodziewać się na wystawie Malczewskiego w Gliwickim Muzeum? Jacek Malczewski | Jesienią | Zdjęcie własne Rozmieszczenie Wystawa znajduje się na pierwszym piętrze budynku. Podzielona jest na kilka pomieszczeń. Chociaż obrazy nie są ustawione chronologicznie, mamy możliwość zobaczenia dorobku artysty w pełnej jego okazałości – od portretów, przez autoportrety, pejzaże, kwestie patriotyczne, po obrazy nawiązujące do innych artystów. W tym przypadku mowa o Słowackim, którego Malczewski uwielbiał, oraz o Dantem Alighieri. Jacek Malczewski | Scena z Balladyny | Zdjęcie własne Opinia Należy przyznać, że jego obrazy są przepiękne – łączą w sobie nieoczywiste ko...

  Pomník Jana Husa, Praha | Autor: publicdomainimages | Źródło: Creazilla Hus i husytyzm Jan Hus jest jedną z najważniejszych oraz najbardziej znanych postaci historycznych Republiki Czeskiej. Uważany jest za bodziec zmian w czeskim społeczeństwie, chociaż nie był jedynym, którego działania zmierzały do zmiany Kościoła Katolickiego. Przed nim byli również Konrad Waldhausen, Jan Milicz z Kromieryża oraz Tomasz Štítný, ale to właśnie śmierć Husa 6 lipca 1415 roku stała się motorem napędowym dla ruchu husyckiego i jego działań. Patrząc jakie znaczenie, nawet obecnie, miał i ma Hus dla czeskiej historii oraz kultury, można zastanawiać się, czy był on jedynie duchownym, czy może liderem. Można również zadać pytanie, czy obecnie Jan Hus jest tylko postacią historyczną, czy może czymś więcej – symbolem, a co za tym idzie, czy husytyzm pozostał w swoich założeniach niezmienny od swojego powstania? Husytyzm nie powstał wyłącznie dzięki Husowi. Była to odpowiedź na piętrzące się problemy, k...

  Autor: Franz Kafka | Źródło:  Centro Primo Levi New York Wstęp do dzieł Kafki: Kto jest twarzą Pragi? Oczywiście Franz Kafka — Żyd piszący po niemiecku, którego prawie całe życie jest związane z przestrzenią praską. Kafka był osobą pełną sprzeczności i problemów. Nigdy nie czuł akceptacji ojca, jedynie jego wrogość, a obecna stolica Czech była dla niego tylko pułapką, z której nie mógł uciec. Niepewność, brak możliwości ucieczki i poczucie końca są popularnymi motywami jego twórczości, zwłaszcza poprzez użycie figury labiryntu. Franz Kafka "napisał" trzy powieści. Napisał w cudzysłowie, ponieważ żadnej z nich nie skończył. Mowa o Zamku, Procesie oraz Ameryce , która może też pojawiać się pod tytułem Zaginiony . Motyw labiryntu pojawia się w każdej z nich, chociaż w różnych odsłonach. Ameryka Chociaż tytuł może odwoływać do tak ogromnej przestrzeni, jaką jest Ameryka, większość powieści ma miejsce w zamkniętych, nieprzyjaznych przestrzeniach. Pierwszą z nich jest pokład sta...

Tłumaczenie: W tej knajpie nigdy nie pił piwa Jára Cimrman | Zdjęcie własne | Miejsce:  Hospůdka u Nás Kim był Jára Cimrman? Każdemu Czechowi znany, ale już w innych zakątkach świata niekoniecznie. Mowa tutaj o czeskim geniuszu Járze Cimrmanie – wynalazcy (np. jogurtu, prototypu pralki elektrycznej, okrągłego znaczka pocztowego, protezy zębowej czy pełnotłustego mleka), pisarzu, dramaturgowi, który współpracował z takimi osobistościami jak Skłodowska-Curie oraz Ferdinand von Zeppelin. Zapisał się w świadomości Czechów na piedestale najważniejszych postaci w historii Republiki Czeskiej, zaraz obok Jana Husa, Tomáša Garrigue'a Masaryka i Karla Čapka.  Był zwolennikiem walki Czechów o swoje prawa w ramach Austro-Węgier i starał się o nie nawet u samego arcyksięcia Franciszka Ferdynanda Habsburga. Poza wynalazkami napisał kilka dramatów, które nawet obecnie są wystawiane w Teatrze Járy Cimrmana w Pradze .  Odkrycie jego rękopisów ogłoszono w audycji Bezalkoholowa W...

Franz Kafka | Zámek | Wydawnictwo Fortuna Libri Publishing | Zdjęcie własne Wstęp do dzieł Kafki: Kto jest twarzą Pragi? Oczywiście Franz Kafka — Żyd piszący po niemiecku, którego prawie całe życie jest związane z przestrzenią praską. Kafka był osobą pełną sprzeczności i problemów. Nigdy nie czuł akceptacji ojca, jedynie jego wrogość, a obecna stolica Czech była dla niego tylko pułapką, z której nie mógł uciec. Niepewność, brak możliwości ucieczki i poczucie końca są popularnymi motywami jego twórczości, zwłaszcza poprzez użycie figury labiryntu. Franz Kafka "napisał" trzy powieści. Napisał w cudzysłowie, ponieważ żadnej z nich nie skończył. Mowa o Zamku, Procesie oraz Ameryce, która może też pojawiać się pod tytułem Zaginiony. Motyw labiryntu pojawia się w każdej z nich, chociaż w różnych odsłonach. Zamek Zamek to jedna z trzech powieści Kafki. Wcześniej omówiłam już motyw labiryntu w Procesie , czyli jednym z jego najpopularniejszych dzieł. Można się domyślać, że labiryn...

Cyryl i Metody | Autor: Jan Matejko | Źródło: Wikipedia Nauka języka słowiańskiego Myślę, że dla części osób może wydawać się atrakcyjne nauczyć się języka z tej samej rodziny językowej, jak nasz język polski😊 Może to kwestia chęci zrozumienia sąsiada, wakacje, a może wydaje się to po prostu łatwe, ale czy tak jest?  Zdradzę odpowiedź — niekoniecznie! Właśnie przez podobieństwo języków może być ciężej. Podobne słowa, odmiana, konstrukcje, co nie znaczy, że są takie same, chociaż bardzo byśmy chcieli. Porównajmy to do nauki języka angielskiego. Myli się wam z językiem polskim? Nie chodzi mi o słowa, które zapożyczamy, ale bardziej o to, czy to jak "działa" język polski próbujecie przełożyć na angielski. Myślę, że niektóre elementy mogą się często wkradać, na przykład sposób tworzenia zdań lub ich "melodia", ale same słowa raczej niekoniecznie 😉  Wymowa jest inna, słowa wyewoluowały inaczej, a sama gramatyka w żaden sposób się nie pokrywa. W angielskim jest minimaln...

Autor zdjęcia: HOerwin56 Źródło: Creazilla Kto jest twarzą Pragi? Oczywiście Franz Kafka — Żyd piszący po niemiecku, którego prawie całe życie jest związane z przestrzenią praską. Kafka był osobą pełną sprzeczności i problemów. Nigdy nie czuł akceptacji ojca, jedynie jego wrogość, a obecna stolica Czech była dla niego tylko pułapką, z której nie mógł uciec. Niepewność, brak możliwości ucieczki i poczucie końca są popularnymi motywami jego twórczości, zwłaszcza poprzez użycie figury labiryntu.  Franz Kafka "napisał" trzy powieści. Napisał w cudzysłowie, ponieważ żadnej z nich nie skończył. Mowa o Zamku, Procesie oraz Ameryce , która może też pojawiać się pod tytułem Zaginiony . Motyw labiryntu pojawia się w każdej z nich, chociaż w różnych odsłonach. Chyba najbardziej znanym utworem Kafki w polskiej przestrzeni czytelniczej jest Proces . W tej powieści śledzimy losy Józefa K. — mężczyzny bez nazwiska, który podczas swoich 30. urodzin zostaje aresztowany. Tak właściw...