"Sytuacja awaryjna" - recenzja filmu

 

Czeski plakat z filmu Sytuacja awaryjna

Informacje

Sytuacja awaryjna (cz. Mimořádná událost) jest filmem wyreżyserowanym przez Jiřího Havelkę, który napisał scenariusz razem z Davidem Dvořákem. Film z 2022 roku powstał na podstawie prawdziwych wydarzeń, które miały miejsce w 2019 roku, kiedy to grupa ludzi jechała pociągiem bez maszynisty na trasie Křižanov–Studenec. Film jest uważany za tragikomedię.

Fabuła

Film rozpoczyna się w momencie, gdy pociąg odjeżdża ze stacji Kolešovice. Wszystko wygląda normalnie, dopóki pociąg nie zatrzymuje się podczas jazdy. Maszynista wysiada z pociągu, chce coś naprawić z przodu, a pociąg sam zaczyna jechać do tyłu. W pociągu znajdują się zwykli ludzie, z których każdy jest inny i ma inne problemy. Najpierw nikt nie zwraca na to uwagi, ale potem wszyscy zdają sobie sprawę, że coś jest nie tak. Nie mogą do nikogo zadzwonić, nie wiedzą, dlaczego jadą do tyłu, ani gdzie jest maszynista! Podczas podróży dochodzi do paniki, chaosu i absurdalnych sytuacji.

Recenzja

Jest kilka kwestii, o których warto wspomnieć w recenzji, takich jak scenariusz, postacie, gra aktorska i strona techniczna, np. muzyka czy praca kamery. Jeśli chodzi o tę pierwszą, moim zdaniem jest to film dla osób, które nie chcą oglądać niczego inteligentnego ani dramatycznego. Dlaczego? Ponieważ kładzie nacisk na stronę komiczną. Cała fabuła, która może wydawać się tragiczna, jest przeplatana elementami komicznymi, takimi jak nieudana kampania wyborcza gubernatora, jeleń, który ukradł strzał, fragmenty z „Báby pod kořenem” itp. Postacie są również przerysowane, na przykład Roman Hála, instruktor w szkole jazdy, który udaje, że wszystko rozumie i jest bohaterem, który uratuje wszystkich. Jednak jako widzowie widzimy, że Roman jest naprawdę przerażony i nie wie, co robić. Jego żona, Michaela Hálová, nie lubi z nim nigdzie jeździć i musi pić alkohol, aby jakoś to znosić. Jest też Kamila, która zachowuje się jak typowa matka, dając dziecku telefon komórkowy, ponieważ nie chce się nim zajmować. Jest o wiele więcej postaci, a każda z nich pokazuje stereotypowe cechy tych typów osób. Chociaż bohaterowie są przesadzeni, niektórzy przypominali mi osoby, które naprawdę znam!

W trakcie filmu widzimy wiele reakcji na stresującą sytuację. Dzięki temu współpasażerowie są dla siebie wsparciem, a innym razem zagrożeniem. Raz wyznają sobie sekrety, innym razem grożą sobie, a jeszcze innym razem piją razem. Wszystko zależy od tego, czy nadal czują, że jest nadzieja na ratunek. Myślę, że aktorzy wykonali dobrą robotę, wcielając się w swoje role.

A co z stroną techniczną? Moim zdaniem praca kamery była naturalna, miała taki ruch, jakbyśmy siedzieli razem z pasażerami. Powiedziałabym, że była nieco dynamiczna. Myślę, że było to bardzo odpowiednie dla tego typu filmu. Jeśli chodzi o muzykę, to dla mnie była monotonna. Ta sama melodia dla momentów poważnych i zabawnych. Być może autorzy nie wiedzieli, jak inaczej zmienić atmosferę scen? Zdarzyło się coś poważnego, a potem słyszymy nieco komediową muzykę. Nie miało to dla mnie sensu.

Ten film nie jest chyba najlepszym, jaki widziałam w życiu, ale uważam, że jest dobry, jeśli chcemy obejrzeć coś lżejszego. Jest nieco absurdalny i nieco komediowy. Dzięki temu filmowi dowiedziałam się, że taka sytuacja naprawdę miała miejsce! Polecam go osobom, które chcą obejrzeć coś bez wielkiej życiowej tragedii. To dobry film na wieczór, kiedy jesteście zmęczeni!