Literatura, język i piwo

Zdjęcie własne pokazujące problem ze zbieractwem podręczników:) (a miałam jeszcze więcej...) Chyba każdy kiedyś myślał o tym, że chciałby sam dla siebie nauczyć się języka. Niektórzy jakiegoś bliskiego, na przykład niemieckiego czy hiszpańskiego, inni z odległego kręgu kulturowego — na przykład coraz bardziej popularnych japońskiego i koreańskiego. Chęci są, ale co dalej? Czytać, mówić, pisać? W tym artykule spróbuję odpowiedzieć na te pytania jako osoba, której życie kręci się wokół języków:) Cześć! Jestem Natalia i jestem studentką Slawistyki i Italianistyki. Uczę się czeskiego, serbskiego, włoskiego oraz angielskiego i na przestrzeni lat spotkałam się z różnymi problemami w nauce języków. Hajde da počnemo ! (Zaczynajmy!) Gramatyka czy słownictwo? Co pierwsze? Podstawą komunikacji są słowa. Wiadomo, gramatyka jest ważna, zwłaszcza jeśli chcemy, żeby nasza komunikacja była pogłębiona. Jest różnica między wyrażeniem po czesku „k doktorovi” a „do doktora”... Jeżeli się powie, że „Jdu k ...

Cyryl i Metody | Autor: Jan Matejko | Źródło: Wikipedia Nauka języka słowiańskiego Myślę, że dla części osób może wydawać się atrakcyjne nauczyć się języka z tej samej rodziny językowej, jak nasz język polski😊 Może to kwestia chęci zrozumienia sąsiada, wakacje, a może wydaje się to po prostu łatwe, ale czy tak jest?  Zdradzę odpowiedź — niekoniecznie! Właśnie przez podobieństwo języków może być ciężej. Podobne słowa, odmiana, konstrukcje, co nie znaczy, że są takie same, chociaż bardzo byśmy chcieli. Porównajmy to do nauki języka angielskiego. Myli się wam z językiem polskim? Nie chodzi mi o słowa, które zapożyczamy, ale bardziej o to, czy to jak "działa" język polski próbujecie przełożyć na angielski. Myślę, że niektóre elementy mogą się często wkradać, na przykład sposób tworzenia zdań lub ich "melodia", ale same słowa raczej niekoniecznie 😉  Wymowa jest inna, słowa wyewoluowały inaczej, a sama gramatyka w żaden sposób się nie pokrywa. W angielskim jest minimaln...